BİR MANİK HAYAT
SİMGE KUTLU

SİMGE KUTLU

Hayattan Kesitler

BİR MANİK HAYAT

19 Mart 2019 - 18:52

Bugün size bir hastalıktan söz etmek istiyorum. Hastalık deyince akla ilk gelen fiziksel kötü bir görüntü oluyor genellikle. Solgun bir yüz, bitkin bir bünye, halsiz soğuk bakışlar hasta insan böyle olur ve ilaçlarını düzenli kullandığında iyileşir çoğu zaman. Fakat öyle bir hastalık var ki, tanımlanan tüm fiziksel hastalıklardan aşılması daha zor daha derinlerde ve hayatı boyunca içinden çıkılması imkansız.

Size Cemo’nun hastalığından bahsedeceğim, onu anlatmaya kelimelerim ne kadar yeterse tabii. Bir hayatın, kırılan penceresindeki camların üzerinde yürüyen, koca bedenin içindeki küçük bir ruh. Çıkmak için debelendiği her anı hızlandığı için kendi kontrolünden çıkan ve her kontrolsüz davranışın cezasını bedelini kendine ve sevdiklerine hiç istemeden ödeten koca bedenli küçük bir ruh o.

                        

Manik depresif diyorlar, iki uçlu davranışlarına ne gidebiliyor ne kalabiliyor.
Ne sevebiliyor ne susabiliyor güzel adam. Bildiklerinden çok daha fazlasını düşünüp yapabildiklerinden çok daha fazlasıyla çelişiyor aklında. Bir insanın hayatındaki dönüm noktaları, güzel şeyler, dönüp baktığında kendini mutlu hissettirecek, heyecanlı bazen hüzünlü anlar. Karakterini biçimlendiren çoğu zaman yaşadığı o acı-tatlı anlar olur. Fakat bu hastalık onun heyecanlanmasına, çok mutlu ya da çok mutsuz olmasına, hatta bir insanı sevebilmesine bile izin vermiyor. Eğer heyecanı biraz artarsa hastalık kendini tekrarlıyor, birden beyni hızla çalışmaya ve belki aklının bir köşesinden geçip sonra yok canım dediği tüm kötü düşünceleri hatta biraz da hayal gücü yardımıyla fazlasını katarak çevresindekileri kırıp dökmeye başlıyor. Bazen çok sevdiği birine istemeden şiddet gösteriyor hasta dönemlerinde, hatta bunu yaparken içindeki gerçek kişiliği ile kavga edip birden oturup ağlamaya başlıyor ‘bunu yapan ben olamam’ diye.

Sonra tabii normal bir insanın bünyesine çok ağır gelebilecek ilaçlarla durulabiliyor -ki bu ilaçlar da aşırı kilo almasına, dişlerinin dökülmesine sebep oluyor- bir tek ve durulmaya başladıktan hemen sonraki evre ise derin yalnızlık, mutsuzluk, pişmanlık ve üzüntü içeren uzunca bir depresyon süreci oluyor. İşte çok güzel bir hayat böyle bir hastalıkla büyük mücadele içinde akıp gidiyor. En sevdikleri hep yanında olan kardeşleri onun çoğu zaman yanında oluyor. Fakat kendisi, en sonunda derin yalnızlığını, Cemo içinde saklıyor ve asla açığa çıkaramayacağı tüm gerçek duygularını...

                          

Şimdi benim, senin, onun ya da herhangi bir insan için bahar ayı geldi, ağaçlar çiçeklerini açmaya başladı tatlı bir kıpırtı var havada. Etraf canlı alabildiğine neşeli. Güneş yüzünü daha uzun göstermeye başladı bizim için. Fakat belki Cemo içindeki heyecan yükselmesin diye, bugün pencereden bakmayacak bile, ya da o heyecana kapılıp bir süre huzurlu, ardından hasta olacak ve bahar ayları Cemo ve en sevdiklerine bu sene de zorlu olacak...

YORUMLAR

  • 0 Yorum