SALTUK BUĞRA DOĞAN

SALTUK BUĞRA DOĞAN

Fotoğrafların Hikayesi

HASBELKADER

14 Mart 2019 - 12:44

Yeni bir başlangıç yapıyorum belki de oturduğumuz buz gibi betonda. Kaç gündür güneş görmüyor burası, hesaplamaya kalksam burda geçireceğim günler ya da parmaklarım yetmez. Uzun zaman sonra başka bir pencereden bakıyorum hayatıma, gökyüzüme...

Her zaman değişikliklerin bana iyi geldiğinden yanaydım. İyisini de kötüsünü de sorgulamadığımdan olsa gerekti. Kafa yormuyordum, nasıl olsa bir şekilde üstesinden geliyordum monami. Sabit kalmamak lazım derdim bu hayatta, değiştirmeliydi insan sürekli penceresini.

Görsünler asıl meselenin leylaya mecnunun gözünden bakmak olduğunu, hissetsinler İsa'nın çarmağa gerilirkenki acısını insanoğlu.
Yazdıklarımızla, çizdiklerimizle ve hayallerimizle özgürüz.

                                        

Kulak ver.
Yaşamın esintisini duyabiliyor musun monami?  Gözlerini kapat
Ruhlarımız hayal ettiklerimizle özgür, bedenlerimiz suça karşı hayat sürmekle tutsak. Tutsak ruhları düşününce belki de en korunaklı yerdeyiz körler ülkesinden sonra. Sonrası İyilik güzellik demişti Süreyya.

Fakat;
Kaçırıyoruz...
Zamanı, insanları, hayatı ve daha nicelerini. Hepsine aynı anda yetişmek ne mümkün, dediğimiz de ise keçileri kaçırmaya başlıyoruz. Umut ise en sadık dostumuz oluyor.
 
Sondan başa ilerlemek benim hobim değil. Buna zorunlu bırakılmamdan süre gelen bir alışkanlık sadece tepkimi vermiyorum eskisi gibi. Bir gökkuşağı için ne kadar zorsa güneşli bir günde görünmek benim için o kadar basit bunca insan olmayanın arasında insan gibi görünmek

Ve aslında
Sorun da buymuş monami; İnsanlaştıkça insan yetilerini kaybediyormuşsun.
 
 

YORUMLAR

  • 1 Yorum